5 Maddede Roma Savaş Sanatı

Bu içeriğimizde sizlere Roma Savaş Sanatı‘na dair bazı önemli soru ve cevapları derledik. İyi okumalar.

1 – Acemi erler kaç yaşında silah altına alınmalı?

Şüphesiz, eğer ki kadim teamül muhafaza edilecek olursa, ergenlik çağına giren delikanlıların askere alınması gerektiğini bilmeyen yoktur. Zira çocukluktan itibaren öğrenilen şeyler, sadece daha hızlı değil aynı zamanda eksiksiz bir şekilde kafaya oturur. Ayrıca askeri çeviklik, atlama ve koşu için, beden yaşlılıktan körelmeden önce egzersiz yapılmalıdır. Zira bir savaşçıyı daha güçlü yapan şey, talimle birlikte öğrenilmiş sürattir.

Eğitmek istediğiniz ister süvari ister okçu, ister piyade olsun, ona tatbikatların çeşitlerini ve yöntemlerini, mevziisini terk etmemeyi, savaş hattını bozmamayı, bir mızrağı isabetli ve kuvvetli bir şekilde çakıldığını, kalkanı nasıl taşıyacağını ve onunla üzerine gelen mızrakları nasıl savuşturacağını, darbelerden nasıl ustaca kaçıp cesur bir şekilde indireceğini öğretin.

2 – Askerlerin talimi üzerine

Genç ve yeni askerler sabahleyin ve öğleden sonra her türlü silahla talim edilirdi. Fakat veteran ve deneyimli askerler günde bir kez herhangi bir ara vermeden silahlarla talim yapardı. Zira savaş sanatını diri tutan şey zamanın uzunluğu veya yılların fazlalığı değil, devamlı bir şekilde yapılan talimdir. Ne kadar yıl hizmet ettiği fark etmeksizin talimsiz olan bir asker daima acemidir.

3 – Savaşa giden askerlerin nasıl hissettiği üzerine

Askerlerin çarpışmaya girecekleri gün ne hissettiklerini dikkatli bir şekilde gözlemleyin. Güven ya da korku duydukları suratlarından, sözlerinden, yürüyüşlerinden ve hareketlerinden belli olur. Eğer acemi bir er savaşı istiyorsa buna pek güvenmeyin. Zira savaş, deneyimsiz kişilere tatlı gelir. Eğer tecrübeli savaşçılar savaşmaktan çekiniyorlarsa savaşı ertelemeniz gerektiğini bilesiniz. Bir ordu, özellikle de zaferi kolayca elde edeceklerini düşündürecek bir şekilde yaklaşan savaşa dair bir bilgi aldığında komutanının tavsiyelerinden ve cesaretlendirmesinden şevk ve savaşma ruhu kazanır.

4 – Ordunun bir kısmı ya da tamamı kaçarsa ne yapılması gerekir?

Ordunun bir kısmı galip gelirken diğer kısmı mağlup oluyorsa umutsuzluğa kapılmamak gerekir. Zira böyle buhranlı bir anda bile komutanın kararlılığı mutlak zafere götürebilir. Bu durum sayısız savaşta yaşanmıştır ve umutsuzluğa fazla kapılmayan taraflar üstün gelmiştir. Zira benzer şartlarda düşmanın yıldıramadığı tarafın daha güçlü olduğuna inanılır.

Öyleyse bu komutan, katledilen düşmanlardan ganimet ele geçirsin, yani bizzat askerlerin tabiri olduğu üzere “arazi toplasın”, haykırışlar ve borazanlarla kutlama yapan ilk kişi olarak gözüksün. İşte böyle bir güvenle komutan, her açıdan savaş alanından muzaffer ayrılmışçasına düşmanlarını korkutacak ve adamlarının özgüvenini katlayacaktır.

5 – Roma Savaş Sanatı’nın genel savaş prensipleri

-Düşmandan habersiz gerçekleştirdiğiniz plandan daha iyisi yoktur.

-Cesaret sayı üstünlüğünden daha fazla fayda sağlar.

-Baskınlar düşmanları dehşete düşürür, alışıldık şeyler ise küçümsemeye yol açar.

-Askerleri çok geniş bir alana yaymaktansa savaş hattının ardında yedek birlik bulundurmak daha iyidir.

Kaynak: Flavius V. Renatus, Roma Savaş Sanatı, Kronik Kitap, İstanbul, 2019