Selçuklular Döneminde Kullanılan Türkçe Adlar

Balaban: İri, büyük, şişman. / Bir tür iri alıcı kuş, bir tür doğan.

SEYFEDDİN BALABAN: Ahlatşahların son idarecisi.


Bars: Pars, kedigillerden bir hayvan.

BÖRÜ BARS: Büyük Selçuklu hükümdarı Sultan Alp Arslan’ın oğullarından birisi.


Bekçi: Selçuklu sultan ve emîrlerine ait binaları koruyan muhafızlara verilen ad.

BEKÇİ BEY: Ünlü Selçuklu komutanlarından olan Afşin Bey’in babası.


Belek: Armağan, hediye.

BELEK BEY: Artuk Bey’in yeğeni, Haçlılara karşı mücadelesi ile nam salmıştır.

FAHREDDİN BELEK: Türkiye Selçukluları döneminde devlet adamı.


Berk: Sert, sağlam.

BERK-YARUK: Büyük Selçukluların beşinci hükümdarı.






Bilge: Bilgin, âlim, akıllı.

BİLGE SERMEZ BEY: Büyük Selçuklu hükümdarı Sultan Melikşah döneminin emîrlerinden birisi.

BİLGE TEGİN: Erken dönem Selçuklu komutanlarından birisi.


Boldacı: Bolluk.

EMÎR BOLDACI: Büyük Selçuklu hükümdarı Sultan Muhammed Tapar döneminin emîrlerinden. / Büyük Selçuklu hükümdarı Sultan Alp Arslan’ın, Kutalmış Bey ile yaptığı taht savaşında Alp Arslan’ın yanında yer alan komutan.


Boz: Açık toprak rengi.

BOZ ABA: Irak Selçukluları zamanında ön plana çıkmış bir emîr.

BOZ-KUŞ: Büyük Selçuklu hükümdarı Sultan Sancar döneminin emîrlerinden birisi.


Börü: Kurt.

BÖRÜ BARS: Büyük Selçuklu hükümdarı Sultan Alp Arslan’ın oğullarından birisi.

BÖRÜ TEGİN: Dandanakan Meydan Muharebesi’nde Selçuklu saflarında savaşan Karahanlı şehzadesi.


Bunsuz: Kusursuz.

BUNSUZ BEY: Türkiye Selçuklu hükümdarı Sultan IV. Kılıç Arslan zamanında Karaman beylerinden biri.